Πάνος Σκουρλέτης | Στέλεχος Νέας Αριστεράς, πρώην Υπουργός

Ενωτικά και συντεταγμένα για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη νέα εποχή

4/7/2023

Σημεία από τη συνέντευξη στη Naftemporiki TV

 
📍 Για τις προτεραιότητες της νέας ηγεσίας:
 
Ενότητα, σύνθεση, αλλαγές και να κοιτάμε μπροστά. Εγώ λέω να αποφύγουμε απλουστευτικά διλήμματα που λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πάει πιο πολύ στο Κέντρο, να πάει πιο πολύ στα Αριστερά. Για παράδειγμα, ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνθηκε κατά κόρον στο Κέντρο. Αυτό έκανε στην κεντρική του εκφώνηση. Δεν ήταν πειστικός; […] Η ΝΔ υπό τον Μητσοτάκη έκανε μια στοχευμένη πολιτική παρεμβάσεων. Οι γενικές αναφορές ανήκουν σε μια άλλη περίοδο. Σήμερα απαιτείται προγραμματική πρόταση. Η επισήμανση που είχαμε κάνει, ότι από τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης αποκλείεται μια μεγάλη κατηγορία βιώσιμων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, θα έπρεπε να είναι «αιχμή του δόρατος» και να το λέμε συνέχεια, να ήταν σημαία μας, ήταν πολύ συγκεκριμένο. Στα εργασιακά θέματα, υπήρξαν ή υπάρχουν κατηγορίες εργαζομένων, οι οποίες αυτή τη στιγμή πλήττονται από το πισωγύρισμα που έγινε τα προηγούμενα χρόνια. Το είδαμε πρόσφατα με τους εργαζόμενους στον τουρισμό, αυτές τις συνθήκες γαλέρας σε έναν κλάδο που ανθεί, που είναι δυναμικός. Επομένως, ήθελε μια πιο αιχμηρή προγραμματική πρόταση. Αυτό είναι το δια ταύτα, αυτό πρέπει να εκπέμπεις, αυτό καταλαβαίνει ο κόσμος.
 
📍 Η πολιτική αποτίμηση πρέπει να γίνεται στην ώρα της:
 
Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν διαμορφώθηκε μόνο κατά την προεκλογική περίοδο. Θεωρώ και δεν ανακάλυψα τώρα αυτή την ανάγκη, το έλεγα από την επομένη του ’19, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε όλο τον χρόνο να κάνει μια αποτίμηση της περιόδου της διακυβέρνησης, αλλά και της προηγούμενης πορείας του, καθώς, πράγματι, ήταν πρωτόγνωρο φαινόμενο ένα κόμμα του 3% και του 4% μέχρι το ’12, ξαφνικά το ’15 να γίνεται δυο φορές κυβέρνηση, παρά και την εφαρμογή μιας συγκεκριμένης πολιτικής. Υπήρχε μια εσωτερική αντίφαση, εφαρμόσαμε μια πολιτική που δεν ήταν η δική μας. Τότε έπρεπε να γίνει αυτή η ουσιαστική πολιτική συζήτηση. Διότι όταν αφήνεις κάποια πράγματα αναπάντητα, επειδή τα προβλήματα έρχονται και επανέρχονται, τα βρίσκεις μπροστά σου. Θα το πω με ένα παράδειγμα. Κορυφαίο ζήτημα ήταν το ασφαλιστικό. Πόσο ζημιά μας έκανε την τελευταία εβδομάδα; Προχτές, στην Πολιτική Γραμματεία, έθεσα ένα ερώτημα. Το προηγούμενο διάστημα είχαμε καταλήξει σε μία άποψη για το ποια ήταν τα λάθη μας και ποια όχι; Ναι μεν ήμασταν αναγκασμένοι να καλύψουμε τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων, ωστόσο η σύνδεση -για παράδειγμα- των ασφαλιστικών εισφορών με τα εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών ήταν λάθος. Το είπαμε ποτέ αυτό; Επισήμως εννοώ. Με αυτή την έννοια έχει πολύ μεγάλη σημασία η αποτίμηση στη ώρα της.
 
Οι ισοπεδωτικές προσεγγίσεις δεν βοηθούν. Υπήρξαν καλές στιγμές την προηγούμενη περίοδο. Θεωρώ ότι η επίσημη προσέγγισή μας στα θέματα της υγείας ήταν σωστή, ότι έγκαιρα εντοπίσαμε την ανάγκη ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος υγείας. Κάτι που είναι και τρομακτικά επίκαιρο, εδώ θα κριθεί και η κυβέρνηση τώρα. Το κατάλαβε και η ίδια γι’ αυτό και σήκωσε αυτά τα ζητήματα. Τα κενά υπάρχουν, οι ελλείψεις των γιατρών, των νοσηλευτών, οι χαμηλές δαπάνες και η μετατόπιση του κέντρου βάρους προς τον ιδιωτικό τομέα. Αυτή είναι η μέχρι τώρα πολιτική της κυβέρνησης. Αν το συνεχίσει νομίζω ότι «θα φάει τα μούτρα της». Μπορώ, όμως, να δεχθώ ότι στα θέματα της υγειονομικής κρίσης υπήρχε, πολλές φορές, ένας αντικρουόμενος εκπεμπόμενος κεντρικός λόγος. Αυτό έχει να κάνει με τις εσωτερικές λειτουργίες και με την ικανότητα σύνθεσης.
 
📍 Η απλή αναλογική ήταν μια μεγάλη ευκαιρία:
 
Ήταν μεγάλη ευκαιρία η απλή αναλογική για μια αριστερή – προοδευτική διακυβέρνηση, αλλά έγινε κακή διαχείρισή της. Ξέραμε από το ’16 ότι ήταν το επόμενο εκλογικό σύστημα. Για να αποδώσει η απλή αναλογική, προϋπέθετε να δημιουργηθούν όροι και προϋποθέσεις προγραμματικής σύγκλισης. Δεν δημιουργούνται από μόνοι τους, παίρνεις τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες. Στην Κεντρική Επιτροπή που είχαμε κάνει πέρυσι, είχαμε πει για πρωτοβουλίες που θα έπρεπε να αναλάβουμε προς τα άλλα κόμματα, έτσι ώστε προτείνοντας κάποιους κοινούς άξονες να φανεί ποιος, τελικά, αισθάνεται υπεύθυνος απέναντι στον πολίτη και ανταποκρίνεται σ’ αυτό το δημοκρατικό, ισότιμο κάλεσμα, γιατί αυτό είναι η απλή αναλογική. Δεν το κάναμε. Κι όταν αυτό το επικαλείσαι στην προεκλογική περίοδο δεν γίνεται πιστευτό. Σου λέει ο άλλος «κόλπο κάνουν». Αυτό νομίζω ότι ήταν ένα πολύ μεγάλο λάθος.
 
📍 Σχετικά με τις επισημάνσεις του Χρήστου Σπίρτζη, ότι υποτιμήθηκε η επίδραση της οικονομικής πολιτικής της ΝΔ:
 
Εμείς είπαμε πολλές φορές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης λειτούργησε μέσα σε ένα ιδιόμορφο, αλλά ευνοϊκό πεδίο γι’ αυτόν. Ενώ βρέθηκε αντιμέτωπος με μια κρίση πανδημίας, η οποία είχε επιπτώσεις στην λειτουργία των επιχειρήσεων, ταυτόχρονα είχε τη δυνατότητα να μην έχει δημοσιονομικούς περιορισμούς, λόγω της αναστολής του Συμφώνου Σταθερότητας. Επειδή είχε υπάρξει και η αναδιάρθρωση του χρέους και η ρύθμισή του και τα 37 δισεκατομμύρια, μπορούσε να δανειστεί μέχρι και 50 δισεκατομμύρια χαμηλότοκα. Αυτά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, άσχετα αν κατά τη γνώμη μου δεν αξιοποιήθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να απαντήσουν στα ζητήματα της ακρίβειας, της ενεργειακής κρίσης ή για το δημόσιο σύστημα υγείας, όταν πέφτουν στην οικονομία ακόμη και με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο, εκ των πραγμάτων δημιουργούν μια πρόσκαιρη μεγέθυνση. Αυτό το εντοπίζω ως ένα στοιχείο που θα έπρεπε να το είχαμε ενσωματώσει στις απόψεις μας. Βεβαίως, για να λέμε και «τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη», ο Χρήστος Σπίρτζης ήταν στον πυρήνα του ηγετικού επιτελείου. Εγώ ήμουν στην μειοψηφία από ένα σημείο κι έπειτα.