Πάνος Σκουρλέτης | Στέλεχος Νέας Αριστεράς, πρώην Υπουργός

Δήλωση Πάνου Σκουρλέτη

 

Στις εκλογές οι πολίτες θα αποφασίσουν για τη διάσωση ή μη των δασών και των πάρκων του Λεκανοπεδίου

 

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και υποψήφιος βουλευτής στην Περιφέρεια Β1 Βόρειου Τομέα Αθηνών, Πάνος Σκουρλέτης, δήλωσε:

 

Στις 21 Μαΐου αποφασίζουμε και για την ποιότητα ζωής μας, αποφασίζουμε και για το περιβάλλον. Μπορούμε να επιλέξουμε να διασωθεί το Δάσος Συγγρού στο Μαρούσι, να προστατευτούν τα δάση της Πεύκης, της Καστρίτσας, το «Φασίδερι», η Ρεματιά στο Χαλάνδρι. Να μη γίνει ένα πελώριο λατομείο το Πεντελικό Όρος. Να μην γίνουν τσιμεντένιοι πολυχώροι το Πάρκο Τρίτση και το Άλσος Βεΐκου, να γίνει πράξη το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή και όχι ένας ακόμη εμπορικός χώρος.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει θέσει ως κορυφαίο ζήτημα για την κοινωνία την προστασία των δασών, άλσεων και πάρκων στο Λεκανοπέδιο της Αττικής και συνολικά στην Επικράτεια. Την προστασία από μια διαχρονική απαξίωση που είχε οδηγήσει στο να μην υπάρχουν καν δασικοί χάρτες μέχρι το 2015, αλλά ούτε και φορείς διαχείρισης, ακόμη και στο μεγαλύτερο πάρκο των Βαλκανίων (Πάρκο Τρίτση).

 

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε μια προσπάθεια αντιμετώπισης αυτών των ζητημάτων, η οποία, δυστυχώς, διεκόπη βάναυσα το 2019 από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία επιδόθηκε σε ένα νέο  κύκλο κακής διαχείρισης, σε συνδυασμό με την εμπορευματική λογική της για τα πάντα. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, άμεσα και έμμεσα, είναι η ανεπαρκής προστασία των δασών, ο περιορισμός των φορέων διαχείρισης, η αλόγιστη κλάδευση που αγγίζει τα όρια της αποψίλωσης,  τα σχέδια τσιμεντοποίησης σχεδόν παντού και η αντιμετώπιση των δασών και του πρασίνου, περίπου, ως εμπόδιο.

 

Η ζωή, όμως, δίνει τις δικές της απαντήσεις. Ειδικά την περίοδο έναρξης της πανδημίας, με τους συνεπακόλουθους περιορισμούς κοινωνικής συναναστροφής, όλες και όλοι στην Αττική είτε ανακαλύψαμε είτε επανακατακτήσαμε, σχεδόν σε καθημερινή βάση, την επαφή με τη φύση σε μεγαλύτερο βαθμό από ποτέ άλλοτε.

 

Αυτή η συλλογική μνήμη δεν αλλάζει, ωστόσο πρέπει να μένει ζωντανή και να βρει περιεχόμενο μέσα από μια στρατηγική για την επόμενη μέρα, που θα αναβαθμίζει το φυσικό περιβάλλον στο Λεκανοπέδιο μέσω μιας ολιστικής προσέγγισης η οποία θα αφορά: την ενίσχυση αρμόδιων υπηρεσιών, δήμων, φορέων με μόνιμο προσωπικό, τη θεσμική θωράκιση του δημόσιου χαρακτήρα τους και τη συνεχή προστασία και αναβάθμιση των χώρων πρασίνου, ως κορυφαία ζητήματα ποιότητας ζωής.

 

Υπό αυτό το πρίσμα, ζητάμε να ηττηθεί στις εκλογές η στρατηγική απαξίωσης της απερχόμενης κυβέρνησης Μητσοτάκη και να αναδειχθεί, μέσα από μια αριστερή –  προοδευτική διακυβέρνηση, η ανάγκη για βιώσιμες πόλεις, όπου το φυσικό περιβάλλον θα αποτελεί προμετωπίδα στην επίτευξη του στόχου για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.

 

Έχω επισκεφθεί αρκετές φορές τα προαναφερόμενα τοπόσημα είτε για να στηρίξω αγώνες κατοίκων απέναντι στη τσιμεντοποίηση είτε για να απολαύσω τη φύση. Η ουσία είναι ότι η προσφορά τους στη ζωή μας είναι ανεκτίμητη και πέρα από κάθε μικροϋπολογισμό.