Ζήτημα ζωής και θανάτου η τήρηση των κανόνων Υγιεινής και Ασφάλειας των εργαζομένων στα εργολαβικά συνεργεία

Δήλωση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Πάνου Σκουρλέτη

 

Το απόγευμα της Δευτέρας ένας 25χρονος εργαζόμενος εργολαβικού συνεργείου της ΔΕΗ, έχασε τη ζωή του όταν τον χτύπησε ηλεκτροφόρο συρματόσχοινο στο κεφάλι. Ένας νέος άνθρωπος χάθηκε την ώρα της δουλειάς, αυξάνοντας την θλιβερή στατιστική του θανάτου, η οποία μας προειδοποιεί ξανά και ξανά για τα κρίσιμα ελλείμματα στον τομέα της υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, αλλά και των ελέγχων από την Επιθεώρηση Εργασίας, ειδικά στον τομέα των εργολαβιών.

Δυστυχώς είναι πολλά τα εργατικά δυστυχήματα και ατυχήματα, αλλά η κυβέρνηση της ΝΔ δεν φαίνεται να τα λαμβάνει υπόψη της, ενώ οι διατάξεις που προώθησε τα τελευταία χρόνια σε βάρος του κόσμου της εργασίας, ευνοούν τη γενικότερη χαλάρωση στη λήψη μέτρων για την ασφάλεια των εργαζομένων. Αυτή η πραγματικότητα με ώθησε, λίγες μέρες νωρίτερα, μιλώντας στη Βουλή, να ζητήσω από την κυβέρνηση να ακούσει τους εργαζόμενους «που δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες και βλέπετε πως, καθημερινά, έχουν πυκνώσει τα εργατικά ατυχήματα από “ντελιβεράδες”, από ανθρώπους οι οποίοι δουλεύουν εργολαβικοί στη ΔΕΗ, αυτούς όλους που σήμερα δεν αισθάνονται την προστασία που είχαν τα παλαιότερα χρόνια, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ».

Ωστόσο, ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε αυτή η κυβέρνηση όταν ανέλαβε, ήταν να καταργήσει τις διατάξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για την προστασία των εργολαβικών εργαζομένων. Και οι καταγγελίες των συνδικάτων δεν έχουν σταματημό, κυρίως για τους όρους και τις συνθήκες εργασίας στα εργολαβικά συνεργεία. Ειδικά για τις εργασίες στη ΔΕΗ και στα δίκτυα, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων μιλούν για την ανάγκη επαρκούς στελέχωσης των συνεργείων, αλλά και υψηλού επιπέδου τεχνογνωσίας που απαιτείται, η οποία επιτυγχάνεται μόνο με συνεχή εκπαίδευση.

Τίποτα από αυτά δεν φαίνεται να συμβαίνει, τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις. Αντί γι’ αυτό, τα εργολαβικά συνεργεία ταυτίζονται όλο και περισσότερο με τη μη τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας, την εντατικοποίηση της εργασίας ανειδίκευτων εργαζομένων σε πάσης φύσεως έργα, την συχνή παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, πάντα με την ανοχή των εταιρειών που τα χρησιμοποιούν. Είναι φτηνότερη λύση, απαλλάσσει τις μεγάλες εταιρείες από την λήψη μέτρων και από την πρόσληψη προσωπικού, αλλά όσο μειώνεται το οικονομικό κόστος, τόσο αυξάνεται το κόστος σε ζωές εργατών.

Σε αυτό το ζήτημα δεν χωρούν «δικαιολογημένα» ποσοστά απωλειών. Τώρα, το κρίσιμο ερώτημα είναι το εξής: θα θέσουμε σοβαρά εμπόδια σ’ αυτή την διαρκή τραγωδία ή το κέρδος θα συνεχίσει να τίθεται πάνω και από τις ανθρώπινες ζωές;