Με ΜΑΤ στα πανεπιστήμια και φράχτη στον Έβρο, «απαντά» ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη στα ζητήματα της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας
 
 
Συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης του βουλευτή Επικρατείας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του  ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Πάνου Σκουρλέτη
 
===> Από το Δελτίο Τύπου:
 
Επιστρατεύοντας ένα ακροδεξιό, διχαστικό παραλήρημα, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θεοδωρικάκος, φρόντισε επιμελώς να μην απαντήσει σε καμία από τις παρατηρήσεις και τα συγκεκριμένα ερωτήματα που του έθεσε στη Βουλή ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Πάνος Σκουρλέτης, σχετικά με τον ρόλο της ΕΛΑΣ στο ζήτημα της προστασίας των θυμάτων έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι προτεραιότητα της κυβέρνησης και μάλιστα με «άριστες» επιδόσεις, είναι να ανοίγει τα κεφάλια των φοιτητών και όχι να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας που είναι σε έξαρση. Όλα αυτά έγιναν κατά τη διάρκεια της συζήτησης της επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσε ο Πάνος Σκουρλέτης, με θέμα: «Άμεση και επιτακτική η ανάγκη για αποτελεσματική προστασία των θυμάτων έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας από την ΕΛΑΣ». Είναι ενδεικτικό, ότι μετά τη συζήτηση, η «συμβολή» του υπουργού οδήγησε ώστε σε πλήθος ΜΜΕ να υπάρξουν δημοσιεύματα μόνο σχετικά με τις υπουργικές κραυγές για τον Έβρο και το ΑΠΘ, χωρίς μία λέξη για τις γυναικοκτονίες, δείχνοντας την πραγματική υποτίμηση του θέματος από την κυβέρνηση και το φιλοκυβερνητικό δίκτυο ενημέρωσης.
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δεν πήρε θέση, ενώ προκλήθηκε δύο φορές, για τη στάση του πρωθυπουργού σχετικά με την άρνηση κατοχύρωσης του όρου γυναικοκτονία. Δια της σιωπής του επιβεβαίωσε την μόλις 4ήμερη, δήθεν εκπαίδευση, των αστυνομικών που καλούνται να υπηρετήσουν στα γραφεία ενδοοικογενειακής βίας. Παρότι οι εθνικιστικές διχαστικές κορώνες για τον φράχτη στον Έβρο, όπως και οι βαθιά προσβλητικές παρατηρήσεις για το φοιτητικό κίνημα, του βγήκαν αβίαστα, για το επίμαχο θέμα της επίκαιρης ερώτησης διάβασε από ένα χαρτί ορισμένα ξερά στατιστικά. Ωστόσο, όταν μπήκαν από τον ερωτώντα βουλευτή τα ουσιαστικά ζητήματα, για το ποιοι θα στελεχώνουν τα γραφεία, αν χρειάζονται περισσότερες γυναίκες και πολιτικό προσωπικό, αν χρειάζονται χώροι ειδικοί και ξεχωριστή δομή με δημιουργία Αστυνομικής Διεύθυνσης και πανελλαδική ευθύνη, αλλά και ως προς το τι ακριβώς σημαίνει ειδική εκπαίδευση των αστυνομικών, ο αρμόδιος υπουργός μέσω του προκλητικού κρεσέντου του, φρόντισε να δυναμιτίσει τη συζήτηση για να μην απαντήσει σε τίποτα.
Στην πρώτη του τοποθέτηση ο Πάνος Σκουρλέτης επεσήμανε:
Κύριε υπουργέ, όπως πολύ καλά γνωρίζετε κι εσείς, αλλά νομίζω ότι έχει συνειδητοποιήσει κι ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, το 80% των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας αφορούν γυναίκες. Υπάρχει πλημμυρίδα τέτοιων περιστατικών, που μας βάζει μπροστά σε μεγάλες ευθύνες. Επιτρέψτε μια παρατήρηση στο σημείο αυτό, παρότι δεν αφορά άμεσα το δικό σας χαρτοφυλάκιο. Νομίζω ότι η μη κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία, ως ένα διακριτό έγκλημα, δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα και σε σας. Εννοώ στην Ελληνική Αστυνομία, της οποίας προΐσταστε. Διότι, πέρα από οποιαδήποτε πρόθεση αυτή η νομική, διακριτή κατοχύρωση του όρου να πάρει την μορφή ιδιώνυμου εγκλήματος -δεν μιλάμε για κάτι τέτοιο- αυτό θα μας έδινε τη δυνατότητα να έχουμε συγκεκριμένα στατιστικά στοιχεία, να έχουμε ποιοτικά στοιχεία και να μπορέσουμε στη βάση αυτών των στοιχείων να οργανώσουμε την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων. Θα ήθελα να πω ότι ήταν ατυχής και άστοχη και άτολμη, η παρέμβαση του πρωθυπουργού προχθές, στη ΔΕΘ, ο οποίος μας είπε «βεβαίως, να χρησιμοποιούμε τον όρο γυναικοκτονία», αλλά νομικά να μη τον κατοχυρώσουμε.
Από όσο ξέρω έχετε εξαγγείλει την συγκρότηση δώδεκα νέων γραφείων ενδοοικογενειακής βίας και τίθενται πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα. Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα; Ποιοι θα τα στελεχώσουν και, κυρίως, με ποια κατάρτιση; Μιλάμε για ένα ζήτημα που δεν έχει να κάνει με καταστολή ή πρόληψη εγκλήματος. Μιλάμε για μια υπηρεσία η οποία πρέπει να είναι ευαίσθητη, έρχεται σε επαφή με το πρόβλημα και προϋποθέτει αυτοί, οι οποίοι υπηρετούν σε αυτόν τον τομέα, να μπορούν να τα φέρουν εις πέρας, διότι υπάρχουν πάρα πολλές μαρτυρίες ότι πέρα από τις διακηρύξεις, στην πράξη υπάρχουν πάρα πολλά ελλείμματα. Υπάρχουν ψυχολόγοι σε αυτά τα γραφεία; Θα εκμεταλλευθείτε μόνο τους ψυχολόγους που τυχόν υπάρχουν εντός της ΕΛΑΣ και έχουν ένα δεύτερο πτυχίο ή θα υπάρξει ένας αριθμός -και ποιος θα είναι αυτός- νέων συμβάσεων;
Όλα αυτά νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικά ζητήματα για τα οποία επιβάλλεται άμεσα να υπάρξει ένας ολιστικός σχεδιασμός, ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, διότι όπως αντιλαμβάνεστε κι εσείς, το πράγμα δεν πηγαίνει άλλο.
Στη δεύτερη τοποθέτησή του ο Πάνος Σκουρλέτης ανέφερε:
Κύριε υπουργέ, ειλικρινά, παρά την καλή μου διάθεση, διαπιστώνω ότι η απάντησή σας μάλλον έχει περισσότερο υπηρεσιακό χαρακτήρα και δεν δείχνει να κατανοείτε το μέγεθος και τη σοβαρότητα του προβλήματος. Θα έλεγα ότι ήταν κατώτερη των περιστάσεων και των απαιτήσεων. Δεν άκουσα κανέναν σχολιασμό σε σχέση με τη διακριτή, νομική κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία. Προφανώς δεν θέλετε να μιλήσετε διότι αναφέρθηκε πρόσφατα ο πρωθυπουργός.
Ωστόσο, ακούγεται και πραγματικά θα ήθελα να μου πείτε εάν είναι έτσι, ότι αυτή η περιβόητη εκπαίδευση των ανθρώπων που στελεχώνουν τα τμήματα, αφορά τέσσερις ημέρες και μόνο. Δεν άκουσα τίποτα για την ανάγκη η συντριπτική πλειοψηφία, όσων θα είναι σε αυτά τα γραφεία, να είναι γυναίκες. Γιατί μία γυναίκα που έχει κακοποιηθεί, πολύ πιο εύκολα μιλάει μπροστά σε μία άλλη γυναίκα, η οποία επιβάλλεται βεβαίως να έχει και την κατάλληλη εκπαίδευση για να μπορεί να το κάνει. Δεν άκουσα για την ανάγκη να υπάρχει μια άμεση διασύνδεση αυτών των γραφείων με λίστα ειδικών νομικών, που πολλές φορές είναι αναγκαίο να επιστρατευθούν εκείνη την ώρα. Όταν υπάρχει μια καταγγελία, μια κατάθεση, αυτός που την γράφει με τον τρόπο που την γράφει, μπορεί να προδικάζει και το αποτέλεσμα. Ο κ. Πρόεδρος της Βουλής καταλαβαίνει πολύ καλά τι λέω. Άρα, η αστυνομικός ή ο αστυνομικός ο οποίος δέχεται μία καταγγελία πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από αυτό που έχουμε συνηθίσει ως εικόνα, να πηγαίνουμε και να καταγγέλλουμε ένα περιστατικό στο οποιοδήποτε τμήμα.
Υπάρχει η ανάγκη για μια διακριτή Αστυνομική Διεύθυνση, που να είναι απευθείας σε επαφή με αυτά τα γραφεία; Διακριτή Αστυνομική Διεύθυνση, όχι τμήμα μιας Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης. Μια πανελλαδική δικτύωση. Τα λέω αυτά γιατί τα περιστατικά μιλούν από μόνα τους. Πρόσφατα είδατε τι συνέβη στην Μακρινίτσα, είδατε τι συνέβη στην Κρήτη. Ο πατέρας ξυλοκοπούσε την κόρη. Όταν πήγαν να ζητήσουν την μαρτυρία της μάνας και της κόρης, είπαν όχι τα παιδιά, παρ’ ότι οι γείτονες άκουγαν φωνές. Είδατε τι έγινε στη Δάφνη, με τους αστυνομικούς που μπήκαν σε διαθεσιμότητα. Άκουσαν τις φωνές, δεν μπήκαν μέσα. Το λέω αυτό, όχι γιατί είναι ανίκανοι οι αστυνομικοί και κακώς χρησιμοποιήσατε και αποδώσατε έναν τέτοιο όρο σε μένα. Ανεκπαίδευτοι είναι. Μη προσπαθείτε τώρα να κερδίσετε τη συμπάθεια των ανθρώπων οι οποίοι καλούνται να αντιμετωπίσουν κρίσιμα περιστατικά, όταν θα έπρεπε, εσείς πρώτα, να έχετε κάνει μια ριζική αναδιοργάνωση και να μπολιάσετε την Αστυνομία με μία διαφορετική αντίληψη, διότι πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο δεν είναι καινούργιο, προφανώς είναι παγκόσμιο, αυτό δεν περιμέναμε να το ακούσουμε μόνο εδώ, το κίνημα «Me Too» μας ξεπέρασε ως πολιτεία. Αυτό που πρέπει να κάνει σήμερα η Αστυνομία είναι να συμβάλει στο να σπάσει η σιωπή. Μια σιωπή η οποία είναι πολύ πιο έντονη στην περιφέρεια, διότι εκεί, πολλές φορές, ο θύτης μπορεί να είναι και γνωστός, «κολλητός» να το πω έτσι, του Διοικητή του τοπικού τμήματος. Γι’ αυτό χρειάζεται μια παράλληλη διαδικασία, η οποία να μπορεί να αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις. Είναι πολύ σημαντικά τα ζητήματα κ. υπουργέ. Δεν είναι μια διεκπεραίωση, αν θέλουμε να συμβάλουμε και γι’ αυτό μίλησα για μία ολιστική παρέμβαση, διότι αυτά τα γραφεία πρέπει να είναι σε άμεση διασύνδεση με τις αντίστοιχες δημοτικές δομές, με την Γενική Γραμματεία Ισότητας, θα πρέπει να υπάρχει επικοινωνία όλων των αρμόδιων φορέων, ένα συνολικότερο σχέδιο, για να μπορέσουμε να απαντήσουμε κάπως σε αυτά τα ζητήματα. Θα σας έλεγα και για άλλα θέματα, που έχουν να κάνουν με διαπαιδαγώγηση, για να σπάσουν τα ανδροκρατικά στερεότυπα ετών.
Όλα αυτά είναι πάρα πολύ σοβαρά για να τα αντιμετωπίζουμε μόνο με όρους επικοινωνίας. Δεν αρκεί, λοιπόν, ένα πενταψήφιο νούμερο, δεν αρκεί να μοιράσουμε φυλλάδια στους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ. Καλά είναι αυτά, αλλά είναι πολύ λίγα γι’ αυτό που ζούμε, όταν γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι καταγγελίες στο νούμερο που αναφέρατε, λόγω της πανδημίας αυξήθηκαν. Μπορεί τα περιστατικά να ήταν πάντοτε πολλά, αλλά τώρα υπήρξε ένα κίνημα το οποίο έσπασε τη σιωπή, άρα εκεί θα πρέπει να στοχεύουν και οι δικές σας παρεμβάσεις. Να συμβάλει το κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό σε αυτά τα γραφεία, πολιτικό και αστυνομικό, για φανταστείτε έναν αστυνομικό ή μία αστυνομικό, η οποία θα πρέπει να διεκπεραιώσει μια τόσο λεπτή, μια τόσο κρίσιμη υπόθεση, να έχει από πάνω της έναν υψηλόβαθμο ο οποίος να είναι τελείως ανεκπαίδευτος. Καταλαβαίνετε ότι εδώ χρειάζεται μία παράλληλη δομή και κατάλληλοι χώροι. Έχετε επισκεφθεί πάρα πολλά αστυνομικά τμήματα. Προσφέρονται για να πάει μια κακοποιημένη γυναίκα και να μιλήσει; Θέτω ερωτήματα, πολύ κρίσιμα.
Αναφερθήκατε και σε άλλα ζητήματα, όπου παραβιάζετε ανοιχτές θύρες. Όπως την αυτονόητη καταγγελία όταν γίνονται επιθέσεις σε πολιτικά πρόσωπα, σε δημόσια πρόσωπα εν γένει, πολύ περισσότερο και σε γραφεία κομμάτων. Ωστόσο κ. υπουργέ, θα ήθελα να σας πω το εξής: επειδή έχετε ένα πολύ μεγάλο έργο, που σχετίζεται με τα ζητήματα που συζητάμε, είναι λυπηρό το να βλέπουμε να είναι προτεραιότητά σας αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες στο ΑΠΘ και απέναντι στους φοιτητές. Η πολιτική σας γίνεται δημόσιος κίνδυνος! Δυναμιτίζετε την κοινωνία, πάψτε να χτυπάτε τα παιδιά, τους φοιτητές. Αποσύρετε τον νόμο για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, μη πυροδοτείτε την ένταση για να συσπειρώσετε ένα ακροδεξιό εκλογικό κοινό, προσπαθώντας να σπάσετε την πολιτική απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει η κυβέρνησή σας. Είναι το λιγότερο που έχετε να κάνετε, έχετε τόσα άλλα σοβαρά πράγματα για να ασχοληθείτε, όπως αυτά που κουβεντιάσαμε.