Ενοχική και κομπλεξική η στάση της κυβέρνησης στην υπόθεση Λιγνάδη

 

Η στάση της κυβέρνησης στην υπόθεση Λιγνάδη είναι ενοχική, κομπλεξική και εγείρει ερωτηματικά,

Σημεία από τη συνέντευξη στην εκπομπή «ALPHA Τώρα».

-> Για τις γυναικοκτονίες <-
Νομίζω ότι πέρα από το να επιχειρούμε, ο καθένας ανάλογα με τον ρόλο του και το σκοπό που επιτελεί, να διαπαιδαγωγήσουμε σε διαφορετικές αξίες, σε διαφορετικές σχέσεις, οφείλει και η Πολιτεία να αναδείξει την γυναικοκτονία ως ένα διακριτό έγκλημα. Να καταγραφεί στον νομικό μας πολιτισμό ως διακριτό έγκλημα, όπως έγινε πρόσφατα στην Κύπρο.
 
-> Για την υπόθεση Λιγνάδη <-
Δημοσιογράφος: Να σας πάω και στην υπόθεση του κ. Λιγνάδη; Γιατί είναι ένα θέμα που έχει αναδειχθεί σε βασικό σημείο σύγκρουσης με την κυβέρνηση, συγκεκριμένα με το Υπουργείο Πολιτισμού, θα έλεγα, το οποίο κατηγορεί ουσιαστικά τον ΣΥΡΙΖΑ ότι κάποιες παρεμβάσεις που είδαμε μέσα στο Σαββατοκύριακο, -είμαι σίγουρος ότι τις έχετε δει- για την υπόθεση Λιγνάδη, ότι είναι πολιτικά υποκινούμενες. Θα ήθελα μια απάντησή σας, μια αντίδρασή σας.
 
Π. Σκουρλέτης: Νομίζω ότι είναι λίγο ενοχική και κομπλεξική αυτή η αντίδραση του Υπουργείου Πολιτισμού, διότι κατηγορεί τον καλλιτεχνικό κόσμο. Είδατε ότι τελευταία, σε 5-6-7 παραστάσεις, αυθόρμητα έχουν βγει οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες, έχουν διαβάσει τις ανακοινώσεις τους και τι ζητάνε; Ζητάνε να υπάρχει μια αντιμετώπιση όχι ευνοϊκή για κάποιον που ήδη είναι καταδικασμένος. Το μέγα ερώτημα, το οποίο θέτει πια η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, είναι πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος, όταν δεν έχει ακόμη καταδικαστεί και κατηγορείται να προφυλακίζεται και όταν, τελικά, καταδικάζεται για δύο βιασμούς, παρόλο ότι έχει ασκήσει έφεση, προφανώς του αναγνωρίζεται αυτό το δικαίωμα, προβλέπεται από τον νομικό μας πολιτισμό, αυτός να αφήνεται έξω με περιοριστικούς όρους.
 
Γιατί, λοιπόν, ενοχλείται η κ. υπουργός Πολιτισμού από αυτή την αντίδραση; Εντάξει, υπήρξε μια ευνοϊκή τοποθέτηση του κ. Λιγνάδη, πέρα από διαδικασίες, στη θέση που ήταν. Όσοι το θυμούνται αυτό. Μπορείτε κι εσείς από το ρεπορτάζ σας να το ξαναθυμηθείτε. Δεν επιλέχθηκε μέσα από διαγωνιστικές διαδικασίες. Προφανώς είχε κάποιες καλές σχέσεις, αλλά γιατί αυτή τη στιγμή να υπάρχει αυτή η στάση, η οποία είναι μια στάση που τι δείχνει τελικά; Μια προσπάθεια ανοχής, ευνοϊκής αντιμετώπισης; Το θέτω ως ερώτημα. Και ό,τι χειρότερο να λες ότι όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος είναι υποκινούμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για μια μικροπολιτική, τοξική θα έλεγα, προσέγγιση, η οποία ενοχλεί και βγαίνει τελικά σε βάρος της κυβέρνησης.
 
> Για την ενεργειακή κρίση, την ακρίβεια και τα μέτρα της κυβέρνησης <
Η Ευρώπη, αποδεικνύεται ότι είναι το πρώτο θύμα των κυρώσεων και των μέτρων κατά της Ρωσίας, σε αντίθεση με την αμερικανική οικονομία, η οποία κερδίζει αυτή τη στιγμή πουλώντας το ακριβό αμερικανικό LNG, αλλά και την ρωσική. Αν είδατε έχει αλλάξει η ισοτιμία του δολαρίου με το ρώσικο ρούβλι και έχουν αυξηθεί και οι εξαγωγές της Ρωσίας. Άρα, κάτι δεν κάνουμε καλά. Όχι γιατί δεν θα έπρεπε να καταδικάσουμε την ρώσικη εισβολή, αλλά θα έπρεπε η Ευρώπη να πάρει την πρωτοβουλία για μια ειρηνική διευθέτηση.
Η χώρα μας, εδώ και πάρα πολύ καιρό υφίσταται τις συνέπειες του ακριβού φυσικού αερίου, διότι με τις επιλογές της, όλο το προηγούμενο διάστημα, η κυβέρνηση μεγάλωσε την ενεργειακή εξάρτηση από το φυσικό αέριο. Σας θυμίζω ότι ο πρωθυπουργός πριν από δύο χρόνια είχε βγει σε σύσκεψη του ΟΗΕ και είχε κηρύξει την πρόωρη -και βίαιη κατά εμάς- απολιγνιτοποίηση. Είχαμε ένα εθνικό καύσιμο, το οποίο βεβαίως θα έπρεπε να είναι μειούμενο, αλλά σε ένα βάθος δεκαετίας.
Στα ζητήματα των καυσίμων, βενζίνη και πετρέλαιο, θα έπρεπε εδώ και πάρα πολύ καιρό να έχει μειωθεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης. Αυτή τη στιγμή έχουμε υπερέσοδα από τον ΦΠΑ λόγω της ακρίβειας. Το λέει ο κ. Σταϊκούρας, το πρώτο εξάμηνο είχαμε 3,5 δισ. υπερέσοδα, πάνω από το αναμενόμενο. Άρα υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Τι θα είχαμε κερδίσει; Να μην έχουμε ακριβά μεταφορικά, ακριβό κόστος παραγωγής. Είναι καλύτερα να προλαβαίνεις το «κακό» ή να το περιορίζεις χτυπώντας τον πυρήνα της ακρίβειας, παρά να περιμένεις η ακρίβεια να διεισδύσει μέσα στο οικονομικό κύκλωμα και να δίνεις εκ των υστέρων κάποια επιδόματα.
 
Δεν θα έπρεπε να υιοθετήσει τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ σε μια σειρά ευρείας κατανάλωσης λαϊκά προϊόντα; Μακαρόνια, ρύζι, αλεύρι, ζάχαρη, κάποιες κονσέρβες; Αυτό το συζητούν τώρα στη Γερμανία. Δεν θα έπρεπε να μειώσει τον ΦΠΑ στο βενζινάδικο, πέρα από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης; Δεν θα έπρεπε να παρέμβει στον μηχανισμό που εκτινάζει την τιμή της χονδρικής του ηλεκτρικού ρεύματος, τον οποίο έχει αφήσει ανέγγιχτο; Είναι πολύ συγκεκριμένες οι προτάσεις.
 
-> Για το θέμα του ουκρανικού Αντόνοφ <-
Δεν είναι «βαρύ» να μη ξέρουμε τι πετάει και τι μεταφέρει, στον εναέριο χώρο της χώρας μας; Θα μπορούσαν να υπήρχαν βλαπτικές ουσίες για το περιβάλλον και τους πολίτες. Αυτά τα όπλα πήγαιναν επίσημα κάπου; Μήπως πήγαιναν σε κάποιο παραεμπόριο, στη «μαύρη αγορά»;